Alexandre Becourt

İlk omuz çıkığından sonra üç ay rehabilitasyon gördü; ardından omzu tekrar çıktı. Ameliyat, altı aylık yeni bir rehabilitasyon ve spora dönüş süreci gerektirdi. Boksa tamamen odaklanmak için işinden ayrıldığı dönemde cerrahının üst düzeyde yarışmasının artık mümkün olmayabileceğini söylemesini en zor anlarından biri olarak anlatıyor.

2023 sonunda pandemi ve sakatlık nedeniyle zaman kaybettiğini hissediyordu. Daha sonra ABD’ye gitmesi, gelişimine yeniden hız verme isteğinden doğdu. Bu dönüşü kısa yol olarak görmüyor: tedavi, antrenman, sabır ve birbirini izleyen adımlar gerektirdi.

Alexandre zaman zaman şüphe duyduğunu ve bırakmayı düşündüğünü kabul ediyor. Böyle anlarda iki şeye dönüyor: çalışmak ve neden başladığını hatırlamak. Derinden benimsediği bir amacın, engellerle yüzleşmesine ve yeniden harekete geçmesine yardımcı olduğuna inanıyor.

İnancı da bu süreçte önemli bir yer edindi. Zorlukların onu Tanrı’ya yaklaştırdığını ve kararlılığını güçlendirdiğini söylüyor. Ailesinin yaşadığı ciddi bir sıkıntı da profesyonelliğe yönelme kararını etkiledi. Kendisini, sevdiklerini ve ülkesini büyük sahnelerde temsil etmek; zor koşullardaki gençlere mütevazı bir başlangıcın hikâyenin sonunu belirlemediğini göstermek istiyor.

Kendisini dayanıklı, kararlı ve seyir zevki yüksek maçlar çıkarmak isteyen bir boksör olarak tanımlıyor. “Spartalı zihniyeti”, mücadeleye bağlılığını ve zor anlarda ayakta kalma isteğini anlatıyor. Boksunda en çok yüreğini ve neden dövüştüğünü bilmesini öne çıkarmak istiyor.

Az imkânla başlayıp gerekli fedakârlıkları yapan ve gelişmeyi hiç bırakmayan biri olarak hatırlanmak istiyor. En büyük hayali birleşik dünya şampiyonluğu; üç ila beş yıl içinde en az bir kıta unvanı ve dünya sıralamasında ilk 50’yi hedefliyor. Bunlar henüz kazanılmış başarılar değil, geleceğe yönelik hedefleri.

“The Fang” lakabının yanında Alexandre’ın boks dışında da bir ilgisi var: büyük kedileri korumak. Bir gün Afrika’da bir doğal yaşam rezervi açarak bu hayvanların korunmasına katkıda bulunmayı hayal ediyor. Bu, henüz kurulmuş bir yapı değil, kişisel bir hedef.

Hikâyesinin zor koşullarda büyüyen çocuklara da örnek olmasını istiyor. Vermek istediği mesaj şu: önemli olan yalnızca başlangıçta sahip oldukların değil, çalışarak ve öğrenerek bunlarla ne yapmayı seçtiğindir.